viernes, 26 de febrero de 2010

La lírica primitiva en la Península Ibérica

JARCHAS:
Jarcha en mozárabe
Tant' amare, tant' cuitado
habib, tant amare!
Enfermeron olios nidios,
e dolen tan male.

CANTIGAS DE AMOR
Ben sabia eu, mia senhor
que, pois m'eu de vós partisse
que nunca veeria saborde ren,
pois vos eu non visse
porque vós sodes a melhor
dona de que nunc'oisse
homen falar,ca o vosso bo semel
harpar nunca lh'omen pod'achar
E, pois que o Deus assi quis
que eu so tan alongado
de vós, mui ben see
de fis que nunca eu sen cuidado
eu viverei, ca já Paris
d'amor non foi tan coitado
e nen Tristan
nunca sofreron tal afann
en an cuantos son nen seeran
Que farei eu,
pois que non viro
mui bon parecer vosso
ca o mal que vos foi ferir
quel'é meu e non vosso
e por ende per ren partir
de vos muit'amar non posso
nen o farei
ante ben sei ca morrerei
se non ei vós que sempr'amei

CANTIGAS DE AMIGO:
Ondas do mar de Vigo,
se vistes meu amigo?
E ai Deus!, se verra cedo?
Ondas do mar levado,
se vistes meu amado?
E ai Deus!, se verra cedo?
Se vistes meu amigo,
o por que eu sospiro?
E ai Deus!, se verra cedo?
Se vistes meu amado,
por que ei gran coidado?
E ai Deus!, se verra cedo?

CANTIGAS DE ESCARNIO Y MALDECIR
O que foi passar a serra
e non quis servir a terra,
é ora, entrant' a guerra,
que faroneja?
Pois el agora tan muito erra,
maldito seja!
O que levou os dinheiros
e non troux' os cavaleiros,
é por non ir nos primeiros
que faroneja?
Pois que ven cõnos prestumeiros,
maldito seja!
O que filhou gran soldada
e nunca fez cavalgada,
é por non ir a Graada
que faroneja?
Se é rie' omen ou á mesnada,
maldito seja!
O que meteu na taleiga
pouc' aver e muita meiga,
é por non entrar na Veiga
que faroneja?
Pois chus mol[e] é que manteiga,
maldito seja!

No hay comentarios:

Publicar un comentario